COLUMN

| | | | | | | | | BREEK WONINGMARKT OPEN Van Patrick Blokzijl, fractieassistent D66Purmerend Nu de prijzen van woningen niet meer tot in de hemel groeien en mensen minder makkelijk een hypotheek krijgen, zit de woningmarkt flink op slot. Iedereen krapt zich nog wel driemaal achter de oren, voordat men een nieuwe woning koopt. Dubbele lasten kan niemand zich veroorloven. Dit raakt vooral de starters op de woningmarkt. Iemand die 18 wordt en graag op zichzelf wil wonen, kan flink wat jaren wachten. In Purmerend is de wachttijd 6 jaar en loopt weer op. En zonder vast inkomen en direct een goed salaris zijn bijna alle koopwoningen ook buiten bereik. Ga je nog met iemand samenwonen dan kun je soms nog net samen een woning kopen, maar dan zit je qua lasten wel direct aan je plafond. Niet echt verstandig, maar vaak onvermijdelijk als je toch echt op jezelf wilt wonen. Ik weet hier alles van. Ben achteraf stom geweest door me niet direct op 18 jarige leeftijd in te laten schrijven. Dat kwam, omdat ik nog niet wist of ik in Purmerend zou blijven. Toen dat wel duidelijk werd, heb ik me laten inschrijven. Vervolgens af en toe op een woning gereageerd om mijn kansen in te schatten. Dat viel tegen. Eerst was ik nummer 105 van de 120 mensen die op een woning hadden gereageerd. Ook mocht ik op veel woningen niet reageren: boven de 23, nog geen 55+, geen gezin en net aan een te hoog inkomen. Labelling voor bepaalde groepen klinkt leuk, tenzij je tot geen enkele doelgroep of minderheid behoort. Dan vis je overal achter het net. Na vijf jaar, waarin ik steeds wat hoger op de lijst kwam (was op een gegeven moment nummer 35 van de 160 die gereageerd hadden), krijg ik een vast aanstelling en ging mijn inkomen weer wat omhoog. Dat was helemaal geweldig. Alleen daardoor vielen weer een aantal woningen met een inkomensgrens af. Anderzijds werd kopen financieel interessanter. Alleen kon ik met mijn inkomen tot 170.000 euro gaan. In die prijsklasse was er niet zoveel. Wel een aantal eengezinswoningen, maar voor mij alleen veel te groot. Of een tweekamerappartement, wat dan als 28 jarige net te klein is. In datzelfde jaar kwam ik voor het eerst in aanmerking voor een huurwoning. Nieuwbouw in Weidevenne. Was het dan eindelijk zover, dacht ik. Het appartement was prima. Alleen hoogte daar een huur bij van ruim 700,- euro per maand en ik kreeg geen huursubsidie. Andere vaste laten kwamen daar nog eens bij. Dat rekensommetje was snel gemaakt. Helaas moest ik dat aan mij voorbij laten gaan. Ook omdat ik me nu echt in de koopmarkt aan het verdiepen was. Een kleine eengezinswoning, dichtbij het centrum. Als het moest worden opgeknapt, ook goed. Ik had immers wat kunnen sparen en gelukkig een handige vader en andere handige familieleden. Dat is het een jaar later ook geworden. In de Vooruitstraat. Met flink wat eigen geld kon ik dit kopen en geheel opknappen. Dat was hard nodig. Op de voorgevel, de zijmuren en de verdiepingsbalken is zo'n beetje alles vervangen of van zijn plek geweest: nieuwe fundering, nieuwe dakkapel, een uitbouw, nieuwe trap, nieuwe leidingen etc... Nu een jaar later is het bijna klaar en kan ik erin. Op patblo.hyves.nl staan enkele foto's. Na 8 jaar eindelijk een eigen huis waar ik de komende 10 jaar kan blijven. Dat wel. Maar het heeft wel 8 jaar geduurd. Gelukkig kan ik het goed met mijn ouders vinden, maar niet iedereen heeft dat geluk. Dit lange wachten op een woning is eigenlijk krankzinnig. Dat moet echt Anders. De grootste hobbel ligt op landelijk niveau. De woningmarkt moet opengebroken worden door in een samenhangend pakket de overdrachtsbelasting af te schaffen, het eigen woningforfait te verminderen, de huursubsidie af te bouwen en de hypotheekrente in te perken. Dit heeft ook voordelen voor de overheidsfinanciën, maar moeten de kansen op een woning verbeteren. Vooral voor starters. Op lokaal niveau kan ook het e.e.a. gedaan worden. Dit vereist een samenhangend pakket met meer woningen die gebouwd worden die voor starters bereikbaar en betaalbaar zijn, tijdelijke starterswoningen (wel zelfstandig wonen en daarna doorgroeien naar een reguliere woning), startersleningen om net als laatste gaatje te dichten, koopgarantwoningen en continue overleg met deskundigen en betrokkenen. Daar ga ik voor. Daar gaat D66 voor. Dit punt zal ik de komende vier jaar continue bepleiten. Dat het belangrijk is, weet ik uit eigen ervaring TERUG NAAR DE BEGIN PAGINA